Bij de supermarkt waar wij onze maandinkopen bestellen, kun je moestuin potjes sparen. Superleuk! Zo leren onze kinderen om voor iets te zorgen (met toeziend oog van papa en mama uiteraard). En ook dat eten een lang traject aflegt, voordat het op hun bord beland! Morgen komt onze bestelling pas en daarmee ook de potjes. Maar onze buurvrouw die had er een paar. Dus vanmorgen hebben we ze meteen geplant! Wat een leuk werkje! Superkind2 is nog een beetje te klein, maar het kartonnetje vindt ze super interessant. Superkind1 die vindt het vreselijk spannend. En gaat steeds kijken of er al iets opkomt. In de voortuin hebben wij een moestuin bak staan en als het niet meer vriest en de plantjes overgepot moeten worden, kunnen ze mooi daarheen! En dan hopen dat we van de zomer de lekkerste groenten kunnen eten uit eigen tuin!
Verder rommelen de dagen hier voort. Superkind2 is ziek. Eigenlijk al sinds vorige week vrijdag. Ze hoest haar longen nog net niet uit haar kleine lijfje vandaan. Af en toe heeft ze koorts, wil niet echt eten en slaapt slecht. Inclusief gebroken nachten voor mij dus! Het herinnert me aan de gebroken nachten toen de meiden nog baby waren en je 's nachts zo'n klein warm frummeltje uit bed haalt dat is even lekker bij je komt liggen voor een voeding. Daarna vielen ze hier altijd meteen in slaap. En mama dus ook. Maar nu, in het geval' ziek kind' werkt dat op de een of andere manier niet zo. Ze blijven huilen, zijn vreselijk verdrietig en zien er zielig uit. Dan is er maar een oplossing : knuffelen met je papa of mama! En dat gebeurt hier dan ook. En die lange nachten slapen? Die komen volgende week wel weer.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten